WORKING STUDENT

Bună seara!

Guess what? Kagabi pa ako isang ganap na working student! It's so obvious na malaking hamon na naman ito sa akin. Pagsabayan ko ba daw kasi ang pag-aaral sa trabaho! Pero at least, nakahanap na ako ng mga strategies para maka-cope up ako with my stress.

Pangalawang gabi ko na nga pala sa trabaho ko. At dito ako mismo sa kumpanya ko ginagawa itong blog entry ko. Bongga diba? Kaya nga lang, very limited ang access ng network connection dito. Kaya naman hindi ko mabuksan ang mga accounts ko sa Friendster, Facebook, at Multiply, pati na rin yung MySpace.

At alam niyo kung ano ang pinaka-bongga? May 4 subjects ako sa lecture ng NCM 105 at may TCAP review pa ako! Plus, ang bonggang-bonggang call centre! Sino ba naman ang mag-aakalang 100% akong determinadong i-pursue ang schooling at work lalo na't may review ako!

Now let me share you another story na related naman sa entrado kong ito. Kagabi nga nagsimula ang training ko dito sa call centre. Natapos kami ng 7:00 AM at tinangka kong habulin ang oras ko papuntang school. Imagine, dala ko na rin yung school uniform ko at dito na rin ako nagpalit ng damit kaninang umaga.

Around 8:30 AM na ako nakaabot sa eskwela. At ang ginawa namin kanina ay MID-TERM EXAMINATIONS sa MS 3 at SEMINAR! Partida pa yun dahil wala pa ako gaanong review sa MS 3 at hindi ko pa nakita yung mga dapat kong rebyuhin sa Seminar. But guess what? Halos napakadali ng karamihan sa mga questions sa MS 3 at Seminar! Hmm, ano kaya ang mangyayari sa akin?

Anyway, ang alam ko lang ay napakabait sa akin ni Bro. Dahil hindi naman ako nagmukhang haggard hindi tulad noong time na may mga hospital duties ako. Pero sana, marami akong mabawing tulog at magkaroon pa ako ng time para makapag-advance review sa lahat ng subjects ko. In less than 7 weeks, final exams na namin sa NCM 105 at pati na rin sa TCAP. May Lord guide me always, Amen.

Meine Lebe wie ein NURSING STUDENT

Magandang gabi sa inyong lahat! Mayap a bengi kekongan! Maayong gabi sa inyong tanan!



Sila Jung Eui Chul (정의철) at Koo Hye Sun (구혜선) ng Boys Over Flowers (꽃보다 남자) yung nasa picture sa bandang taas. Pero hindi sila ang topic ko ngayon! Hindi ko na nga napapanood sila Geum Jan Di (금잔디) at Goo Jun Pyo (구준표) ng Huwebes at Friday dahil sa di-maiiwasang TCAP! Kung puwede lang akong mag-TCAP ng ibang oras eh! Imbey!

Anyway, for sure namang relevant sa topic name yung isusulat ko ngayon. Kahit na hindi pa ako nakaka-graduate sa Bachelor of Science in Nursing, ilalahad ko na ngayon kung ano nga ba ang matagal ko nang saloobin.

Para sa mga hindi pa nakaalam, graduating student na ako ng Our Lady of Fatima University. NCM 105 na ako at may TCAP review na kami. Somehow, marami naman akong natutunan sa mga naging professors ko. I must say, magaling magturo ang majority sa kanila at alam na alam na talagang pinaghandaan ang mga lessons nila. Kaya naman, maraming Fatimista ang nagta-top sa board exams.

Aminin ko, hindi ako ganoong kagalingan tulad ng mga nag-top sa board. Average student lang naman kasi ako eh. Pero masasabi kong kaya kong makipagsabayan sa mga pagbabago ng school environment. Lalo na't mas natuto ako sa mga naging pagkakamali ko lalo na noong umulit ako ng NCM 104. I guess I wasn't that worth to pass NCM 104 kaya ako naulit doon. But I had no regrets sa pag-retake ko nun. As the saying goes: EXPERIENCE IS THE BEST TEACHER. Yun nga lang, nakakahinayang sa gastos at panahon.

Kung tutuusin, graduate na sana ako ng March 2008. Nag-stop din kasi ako dahil sa galaw ng panahon at ng sosyo-ekonomiya ng bansa natin. Mapalad na nga yung mga nakapag-aral pa sa kolehiyo at saka nakapagtapos din. And hopefully, maka-graduate ako pati ng lahat ng ka-batch ko. At umaasa pa rin akong makikita ko ang mga mukha ng mga ka-batch ko kapag nakapag-board na kami at sabay-sabay kaming titili sa galak sa pagpasa namin sa board exams. Of course, fulfilling din ang matapos ko ang lahat ng mga nakaka-kamoteng pagsubok, gaya ng TCAP, Qualifying Exmas, at Board Exams. I'm sure, tutulong si Bro sa aming lahat. that is, kung manghihingi rin sila ng tulong at gabay kay Bro. Si Bro pa, sinasagot naman niya ang halos lahat ng dalangin ko sa kanya kahit na makasalanan akong tao.



Speaking of my career as a nursing student, this is the moment of truth. 99% akong desidido hindi ko ipu-pursue ang career ko as a nurse. Aaminin ko na rin, magte-take ako either BS Tourism or BS Foreign Language after ng board exams. First of all, maboka rin akong tao. Very passionate pa akong matuto ng foreign languages like Spanish, French, Italian, Japanese, Korean, Mandarin, Greek, Latin, and even the oldest living Indo-European language, Sanskrit. I would like to become a tourist guide para maipakita ko sa ibang turista ang kagandahan ng Pilipinas.

Ayaw ko na ring magpakaplastik sa sarili ko at sa iba. Hindi ko rin kasi gustong nagpapakapuyat sa pag-aaral ng mga aralin sa nursing. Ngunit yun ang dapat dahil nagpakahirap rin para sa akin yung mudra ko na igapang ako, makatapos lang ako ng pag-aaral. Lalo na't marami ka dapat kakabisaduhing mga termino at dapat mo ring unawaing mabuti yung mga hospital settings at nurse-patient situations. Dahil kahit na munting pagkakamali lang as posibleng lumaki ang problema. Sa walang sawang NCP at paghahanap ng mga cases na ipapasa mo sa PRC. Talaga namang bonggang bongga ang pressure sa akin pati na rin sa mga estudyante!

But guess what? Mas marami akong natutunan sa mga hospital duties ko. Dahil Pilipino nga ako, mas napahalagahan ko ang paghawak sa diwa ng TENDER LOVING CARE. Kaya naman, in demand ang mga Pilipino sa ibang bansa dahil sa basic value na hawak ng mga Pilipino. Mas na-appreciate ko rin ang pagiging mapagmahal sa mga pasyente kahit na hindi naman sila kaano-ano. Dahil kapag minahal mo sila, maganda rin ang balik sa iyo. After all, that's the law of KARMA (कर्म): kung ano ang ginawa mo para sa iba ay napakalaki ng posibilidad na ganoon din ang babalik sa iyo, at posible ring doble pa.

But what if sa 1% din ang bagsak ko? Kaya nga mas dapat ko pa ring pag-igihan ko. Gaya na lang ng isang taong napakalapit sa akin na nasabi rin sa akin na pinagsisisihan niya ang pagkuha sa nursing. Pero ano ang nangyari? Bumili pa siya ng reviewer ng NCLEX dahil sinabi rin niyang makakaunlad lang ang nursing lalo na kung sa ibang bansa ka pa makakapagtrabaho. Ang sa akin lang, malaki nga ang sweldo ng isang nurse sa ibang bansa, pero ie-enjoy ko naman ba yun lalo na't may mas nais akong kurso at propesyon?




Anyway, that's for now. Baka may mailahad pa ako after ng graduation at board exams. Ciao!

KOREA... Towards Peaceful Reunification

안녕하세요!

The picture above is the unofficial flag of the Unified Korea. It simply shows the simple geographic image of a once-united Korea. At least the both sides of the two Koreas have plans in their peaceful reunification. After all, they hold the identity of "Korean" whether they are "Joseon-saram" or "Hanguk-saram" in their cultural language.



I am a pure Filipino of Kapampangan, Tagalog, and Visayan origin. Nevertheless, I am very passionate of Japanese and Korean cultures. After all, I'm 100% Asian like Japanese and Koreans. But of course, I am going to talk about Korea. I know that I don't have the right to talk about the culture of other country because of my identity as a citizen of the Philippines, but I only would like to express my deepest concern for the two Koreas. Not only I got hooked with Korean music and Korean language (either "Joseon-mal" or "Hangugeo") but also with their socio-economic and political status.



The picture above this paragraph is the Baekdu Mountain, the sacred mountain of the whole Korea. And I'm sure that the spirits residing in this heaven lake would once again rejoice if the two Koreas will be peacefully reunited.

Most of us know about the big differences of socio-economic and political situation between North Korea and South Korea. South Korea has a boosting economy and has much financial reserves in the World Bank. It has also made good political relations in other countries, including the Philippines. And even the modern Korean music and dramas has also hooked many people of different countries.



Speaking of North Korea, it is so sad to say they live in utter isolation and great oddity. They have almost closed their doors from the outside world, with the exception of China, the undercover aider of the North. Compared to the South, the government of the North has a lot of restrictions, including very few rights for their people within their jurisdiction. I also feel sorry for the North Koreans for they don't have the freedom to express themselves compared to the South Koreans who have much democratic freedom.



At least, the North and the South still hold the Korean heritage, culture, and language (though "Hangugeo" and "Joseon-mal" have only slight dialectal differences due to their past separation). Now I could remember Sandara Park singing "Arirang" (I wonder if she could still remember me). So much of my sincere hope for their near reunification. Now that North Korea has the Arch of Reunification located in Pyongyang.



Well, all the I can do for now is to pray for the future peaceful reunification of Korea. May our Blessed Mother and our Lord Jesus Christ grant them hope, love, and unity.



Saint Andrew Kim, pray for the whole Korea.
Holy saints and martyrs of Korea, pray for the whole Korea.
Amen.

2NE1 - Fire

I go by the name of CL of 2NE1
It's been a long time coming
But we're here now
And we about to set the roof on fire baby (Uh oh)
You better get gause
Coz I'm getting mine

Eh Eh Eh Eh Eh Eh Ehh... 2NE1
Eh Eh Eh Eh Eh Eh Ehh... You better ring the alarm
Eh Eh Eh Eh Eh Eh Ehh... We 2NE1
Eh Eh Eh Eh Eh Eh Ehh... Hey Hey Hey Hey

Come in Come in Come in 다른 세상으로
지겹기만한 고민은 이제 등을 지고
LA LA LA LA 가식없는 나의 콧노래로
HA HA HA HA 다신 널 비웃지 못하도록

Now let's 춤을 춤을 춤을 춰요 wanna get down
보다 큰 꿈을 꿈을 꿈을 꿔 세상은 내 맘
대로 다 할수 있기에 큰 자유를 위해
Tonight, tonight... Oh...

내 눈빛의 빛나는 별들도
내 심장 속을 태우는 저 불빛도
영원하진 않겠지 더 잃을거 없지
oh oh oh oh oh oh oh oh yeah

나 미 미 미 미 미 미 미 미치고 싶어
더 빨리 뛰 뛰 뛰 뛰 뛰 뛰 뛰 뛰고 싶어
저 높은 빌딩위로 저 푸른 하늘위로
크게 소리 리 리 리 리 리 리치고 싶어

You got the fire 나의 가슴을 쿵쿵쿵
You gotta drop it like it's hot
지금 멈추려 하지마 ooh
The fire 네 머릿속을 붐붐붐
I gotta drop it like it's hot
멈추려 하지마 hey

Get up, get up, get up 백번 넘어져도
믿었던 세상이 날 또 다시 배신해도
나 나 나 나 절대 울지 않아 바보처럼
어 머 머 머 내숭떨지 말아 남들처럼

내가 저 끝까지 데려갈게 follow, follow Me
숨이 차 오를만큼 달려주는 나의 가슴이
왠지 나 싫지만은 않아 재밌죠
겁내지 말아 LET IT GO
보다 더 나은 내일로 LET LET LET LET LET'S GO

내 눈빛의 빛나는 별들도
내 심장속을 태우는 저 불빛도
영원하진 않겠지 더 잃을거 없지 oh yeah

나 미 미 미 미 미 미 미 미치고 싶어
더 빨리 뛰 뛰 뛰 뛰 뛰 뛰 뛰 뛰고 싶어
저 높은 빌딩위로 저 푸른 하늘위로
크게 소리 리 리 리 리 리 리치고 싶어

Eh Eh Eh Eh Eh Eh Ehh... 2NE1
Eh Eh Eh Eh Eh Eh Ehh... You better ring the alarm
Eh Eh Eh Eh Eh Eh Ehh... We 2NE1
Eh Eh Eh Eh Eh Eh Ehh

머리가 찰랑 찰랑 찰랑 찰랑 되도록
엉덩일 살랑 살랑 살랑 살랑 흔들어

머리가 찰랑 찰랑 찰랑 찰랑 되도록
엉덩일 살랑 살랑 살랑 살랑 흔들어

나 미 미 미 미 미 미 미 미치고 싶어
더 빨리 뛰 뛰 뛰 뛰 뛰 뛰 뛰 뛰고 싶어
저 높은 빌딩위로 저 푸른 하늘위로
크게 소리 리 리 리 리 리 리치고 싶어

언제나 오늘처럼만 자유롭고 싶어

Kehidupan Ibu Saya

Good afternoon and happy birthday to my mommy!

Ang init naman ng hapon ngayon! Anyway, summer rin lang kasi.

Hahaha, hindi ko ngayon pinasukan yung subject kong Seminar Nursing. Kanina pa ako kasi nahihilo simula pa noong subject ko sa Professional Adjustment. And speaking of my profession (sana), malapit na yung graduation ko. Mid-term at finals lang yung mga major subjects namin, Plus may TCAP pa na dapat ko ring pagtuunan ng pansin. Sabi rin kasi ng friend ko, na ka-text ko kagabi, ay rewarding din ang feeling kapag naipasa ko yun.

Thank God dahil magkasama pa rin kami ni mommy ng almost 22 years kahit na super pasaway ako.

BoA - 공중정원

아직 넌 헤매고 있어 아마도 외로웠던 거야
밤하늘 가득 멀게만 보였던 곳을 너무 원했나봐

시간이 지나갈수록, 내가 널 닮아 갈수록
난 그대 슬픈 눈빛을 보네

Don't know why you treat me so bad
That's what I need to know
모두 사라져 버린 건 아니잖아

이젠 This time is real, No one can deny
세상 가운데 살아 숨쉬는 곳
꿈꿔왔다면 내가 주게 해줘
그리워하던 모습, 그대로... (hey)

그대의 허락도 없이, 난 이렇게 변해 버렸어
한결같은 그 아픔도 모두 사라질 바에야 잊어줘

목소리 듣지 않아도, 지금 보이지 않아도
또 다른 세상의 끝쯤에서

타인의 모습이라도 널 찾아 낼 거야
이런 마음이라면 난 할 수 있어

이젠 This time is real, No one can deny
눈부신 사막의 높은 곳으로
꿈꿔왔다면 함께 있게 해줘
오직 너만을 위해 지금 이렇게...

약한 듯 살아가는 것만으로도
내일은 그렇게 또 변할 수 있는 건가봐
Loving you, and make it still
너와 내가 찾던 그곳에서
머물러 있을 테니...

이젠 This time is real, No one can deny
세상 가운데 살아 숨쉬는 곳
꿈꿔왔다면 내가 주게 해줘
그리워하던 모습, 그대로... (hey)

이젠 This time is real, No one can deny
눈부신 사막의 높은 곳으로
꿈꿔왔다면 함께 있게 해줘
오직 너만을 위해 지금 이렇게...

(너의 곁에 있고 싶어
Loving you, and make it still
내 모든 사랑 변치 않도록...)

BoA - 공중정원

LIVING HOPE CHORALE at the ORETA SPORTS COMPLEX

Good afternoon!

Guess what? I look red by now! You guys know why? Ang saya kanina ng swimming namin sa Oreta Sports Complex with my co-members sa Living Hope Chorale along with other Parish Youth Members. After ng ilang panahong hindi ako naka-swimming, nalasap ko uli ang danum sa swimming pool. If I could still remember, huli akong nakalangoy sa pisina sa OLFU Parada noong may P.E. 3 ako.



In fairness, kasama ko rin yung dalawa kong bestfriends na sina "Fire" at "Water". It so happened na dati ring kasama sa Living Hope Chorale na si "Water". Ngunit dahil sa trabaho niya ay hindi na siya tuluyang nakasama.



Speaking of "Fire" naging in naman siya sa mga ka-choir ko. And I'm so happy na may connection na rin si "Fire" sa kanila. Sayang dahil kasama na rin sana si "Wind" para kumpleto kaming mga Four Elements.

I guess, dito na muna for the meantime. Dahil hindi ko nakasama ang LHC sa outing nila sa Zambales, ngayon ko pa sila nakasama, pati na rin yung dalawa kong bestfriends. Thank God dahil isa na naman ito sa mga Most Unforgettable Happy Moments ko.

BoA - 오늘 그댈 본다면

오늘도 어제 같아요 그대가 그리워져서
함께 걷던 길목에서 눈을 감고 서있죠...

멀리 있나 봐요 my heart
그댈 느낄 수가 없어서
두 손을 뻗어 그대 기억 잡으려 하죠...

오늘 그댈 본다면 웃고 있을 게요
품에 안겨 하룰 보내겠죠
오늘 그댈 본다면 기나긴 아픔의 이유를 알겠죠
If you were here tonight...

오래됐나 봐요 어젠 그대 얼굴 기억 안 나서
애써 참았던 눈물이 아직 멈추질 않죠...

오늘 그댈 본다면 웃고 있을 게요
품에 안겨 하룰 보내겠죠
오늘 그댈 본다면 기나긴 아픔의 이유를 알겠죠
If you were here tonight...

그대가 너무 미워요
이렇게 아픈 내 맘을
알 수 없겠죠...

Oh~그댈 본다면 Oh~그댈 본다면
너무 보고 싶었다고 말하겠죠
그대 없는 하룬 필요 없죠 나 이렇게 사랑하네요
If you were here tonight...

BoA - 오늘 그댈 본다면 (If You Were Here

もしここにいる - 만약 여기에있다

おはようございます。 안녕하세요.

Thank God dahil nakagising ako. Sana ay maayos naman akong makapag-serve sa simbahan mamaya as a choir member. At least, nama-manage kong makapagsilbi sa 2 simbahan (medyo palyado na nga lang sa isa kong simbahan). Ako rin kasi ang gumawa ng justification doon.

And now, nararamdaman ko uli yung mga ilang pangyayari kahapon. Ganoon pa rin marahil kalakas ang impact sa akin dala ng mga alaala ng nakaraan. Ang dating masaya na bigla na lang naging uri ng palamigan.

Malakas rin kasi yung pakiramdam kong unti-unti na rin siyang gumagawa ng paraan para magkaayos na kami, at para na rin maibalik yung saya ng pagkakaibigan namin. Aaminin ko, napakalaki ng panghihinayang kong nawala na lang basta ang nabuong pagkakaibigan sa amin.

Perhaps, ganoon nga kahalaga sa akin ang magkaroon ng isang kaibigan, lalo na yung taong tinutukoy ko. As the saying goes: "No man is an island." That's why I'm still searching for true persons for true friendship.

I could remember the time na bigla na lang ako kinausap sa isang himpilan at doon na rin nagsimula ang masaya naming pagkakaibigan. Salamat na rin sa matalik kong kaibigan at sa isa rin naming kaibigan. At may mga moments din na may kaunting tampuhan pero magkakaayos uli.

Ako na rin marahil ang mali. Iba rin kasi ang daloy ng pagkatao ko. Moody na nga, may sarili pang mundo at short-tempered pa. Mabuti pa yung matalik kong kaibigan, kasundong kasundo niya yung taong tinutukoy ko to the point na diretso pa minsan sa bahay ng bestfriend ko yung taong yun para lang tumambay at makipagkwentuhan. Kung sa bagay, ayaw ni madirdaks na may bisita sa aming balur.

Anyway, I could still remember yung time na pumunta kami ng taong iyon sa isang liwasan kasama yung mga matatalik naming kaibigan. It was the first time na nakasama ko siya. Such an unforgettable experience that will forever linger in my heart and mind.

Hanggang sa mga sunod-sunod na ang mga pangyayari na unti-unti na ring nawawala yung diwa ng pagkakaibigan namin. Ako na nga rin yung mali. At nahihiya akong ihayag dito yung ilan sa mga pangyayaring yun. Aaminin ko na ring duwag at hambog ako.

But then, napagtanto ko sa sarili ko na dapat ko rin minsan tanggalin ang aking kapalaluan sa sarili ko. Alam na alam kong ang pride ko ang mismong makasisira sa akin. If only I could say the words as: "I am sorry for what I have done."

Thanks to BoA, her songs comfort me especially the one that I have embedded here. Her mellow voice says that she's the most humble person ever. How I wish, she'll be one of my bestfriends ever.

If only that person is here beside me. How I wish, napatawad na niya ako sa pagkakamaling naipatanaw ko sa kanya. Pagod na rin akong tumangis simula pa kanina.

If only you are here...

BoA - 오늘 그댈 본다면 (If You Were Here)

Yesterday's 111th Independence Anniversary

Good afternoon!

Yesterday is Philippines' 111th Independence Anniversary. What is so special? It's all about freedom of our insular country from any ruling entity.

Oo nga pala, Wikang Filipino ang dapat kong gamitin! Puwede rin ba rito ang Kapampangan?

Anyway, kakabasa ko lang ng blog ni "Melting Pen" (hulaan niyo kung sino siya). More on politics din ang mga blog entries niya. Talagang makikita sa kanya ang pagiging nasyonalistiko (o mapagmahal sa bayan). Ganoon din ako dahil ang Pilipinas ang kumupkop at tumulong sa akin upang maging malakas at kapaki-pakinabang. O diba, mukhang pamilyar ang mga nasabi ko! Wari mang iniirog ko rin ang mga bansang Hapon, Korea (mapa-hilaga man o timog), Espanya, at Pransya.

Speaking of those countries ang nabanggit ko, dalawa doon ang sumakop na sa Pilipinas. Hindi naman siguro mali ang ibigin ko rin ang dalawa sa mga nanakop sa Pilipinas. After all, nakaraan na yung ginawa ng pananakop nila, at hindi kasalanan ng mga pinuno at ibang tagapamahala ang pagsakop ng kanilang mga ninuno sa Pilipinas.

Anyway, naniniwala ako na sa sarili kong paraan ay makakatulong ako sa pag-unlad ng ating bansa. Nagsisimula iyon sa loob ng tahanan. Sa tahanan kasi tayo hinuhubog ng magandang asal through our parents (at least nabuhay ako kahit na walang nakagisnang ama). At dahil dala nga natin ang magandang asal, sasalaminin ng asal natin ang pakikitungo sa iba.

I know there are several ways of showing love to our country. Kung maaalala niyo, malapit na ang eleksyon. For sure, aware na tayo sa mga kaganapan sa ating pulitiko. I still believe in the righteousness of the Filipino Youth - to speak and act for the truth.

AKO ANG SIMULA! AKO MISMO!

Larusso - On Ne S'aimera Plus Jamais

Ouh, ouh,, ouh, ouh, ha...

On ne s'aimera plus jamais
Du même amour... oh, oh
Terminé les "si" et les "mais"
Fin de parcours... ouh, ouh, ah
Yeah
On peut bien le tourner comme on
Veut
Toi et moi ça fait deux malheureux

On ne s'aimera plus jamais
Du même amour... ah baby
A vivre d'excuses en regrets... oh, ah
On tourne court... ouh, ouh, ouh, ouh, ha
A quoi bon la guerre et le silence
Embrassons-nous et bonne chance

Ouh, yeah...

La, la, la la, la...
La, la, la
If your love can make me feel right
Ouh... plus jamais
If your love can make me feel right
Ah... du même amour
Ouh, ouh, ouh, ouh, ha
Make it, make it right
On ne s'aimera plus jamais... oh yeah
If your love can make me feel right, oh jamais
If your love can make me feel right, du même
Amour
Ouh, ouh, alright

On n'a plus les gestes et les mots
Plus d'illusions... no, no, no, no
Et tous ces instants perdus... oh, ah
Et sans raison... aïe, aïe, aïe, aïe
Cet amour qui nous a fait si peur
N'aura jamais sa dernière heure...

Quand on a fini de se croire... oh
Y'a plus d'amour... no, no, no
Voila la fin de l'histoire
C'est fini, c'est fini, yeah ah, ha,
Ha, ha...
J'aurai bien voulu tout oublier
Je n'ai réussi quà te pardonner
Yeah

On ne s'aimera plus jamais, no
No, no, no
If your love can make me feel right
Ah ah... du même amour
Ouh, ouh, baby baby ha ha
On ne s'aimera plus jamais... oh oh yeah
If your love can make me feel right, oh jamais
Jamais
If your love can make me feel right, ho du
Même amour
'Mour, 'mour, 'mour...

J'avais gardé ton sourir
Nos plus beaux souvenirs
Je vais garder ton sourire, baby
Et je t'appartiens
On ne s'aimerait plus, oh jamais, jamais
Yeah, yeah, ho ha, hé namana mana ho yeah

Na na na na na
If your love can make me feel right
If your love can make me feel right, ho no
Ho yeah
On ne s'aimera plus jamais, oh yeah yeah
If your love can make me feel right, na na na
If your love can make me feel right
Ha c'est fini, ha fini yeah yeah yeah yeah
C'est fini, fini, fini, plus jamais

7 Days After Rain

Good morning!

Ang aga kong nagising, samantalang 2:00 AM na akong nakatulog. Anyway, nakahanda na rin kasi ang cuerpo ko para sa school at work.

As what our Lord have said: "Ask and you shall receive; seek and you shall find; knock and it shall be opened for you."

At least, isa rin yun sa mga kasabihan ni Lord na pinanghahawakan ko. No wonder, my essential wishes and desires are just prayer away!

At para sa mga magte-take ngayon ng nursing board exams, I wish them GOOD LUCK. How I wish, kasama rin ako sa board. Ewan ko ba kasi sa sarili ko! Talagang krung krung din ako eh!

At least, naarawan din ako. As in, the sun has shone upon me. Thank heavens for this sunny morning!

Ako? Duwag?

Oo duwag nga ako... pagdating sa pag-amin ng totoo (at certain instances)...

So what kung duwag nga ako? May magagawa ka pa ba?

Anyway, wala akong magagawa kung bad trip ka nga sa akin!

SEMP-PYM Presents - Salamat Maria 2009

Good evening!

Just a sharing sa nangyari kanina...



That's it for now... all I know is masaya rin kanina!

HARDCOURT HEARTTHROBS at ARANETA SPORTS COMPLEX

Good evening!

Guess what? Kapamilya and Kapuso stars were at the Oreta Sports Complex. And I was again with my ever kuya, Joross Gamboa! For almost 4 years that we haven't seen each other, he had still recognised me! Plus, I had met his latest girlfriend, Katz Saga.

For years that I have been acquainted with Kuya Joross, I noticed that he somewhat changed, in terms of his wacky personality. What I mean, he's kind of mature now. He is not anymore like sort of childish as he was before. But for me, he is still one of my best kuyas ever. Go for it dude!

Speaking of Katz, she's from California. She's cool and fun, indeed. And we also got acquainted with Princess Miller. We've had fun time talking with each other.

Speaking of the game, it started with the prestigious entry of our mayor, Honourable Canuto Oreta. Let me think, I saw Derek, Jong, Jay-R, JC de Vera, Jose Manalo, Carlo Aquino, Mark Anthony Fernandez, and others. And the winners are...

KAPUSO STARS!

It was really fun. How I wish I'll be with Katz and Kuya Joross again. That's it for now. GRAZIE E CIAO!

SBP Santacruzan 2009

Good evening!

Ang sarap talaga ng embutido ni Tita Cristy! Yum yum sarap! Talagang lasang-lasa ko yung savour ng pork with matching special cream!

Anyway, it's my first time na makasama sa Santacruzan sa San Bartolome. Yun nga lang, dahil youth minister ako doon ay taga-hila lang ako ng karo ng Birheng Maria. Pero masaya naman. Umikot lang kami sa mga kalye ng Tañong at San Agustin sa Malabon.

MEOW! Bakit kaya ganun? Nakakaramdam pa rin ako ng kaba? Basta, dedma lang yun.

Anyway, thanks uli sa embutido mula kay Tita Cristy!

Mundane Reality

Good evening!

I would like to thank God for His endless and countless blessings. No doubt that the Lord steadfastly loves me despite the fact that I'm stubborn and mischievous. If the people around me know that I would really like to change for the better. After all, the salvation and redemption of our Lord is at my reach.

Anyway, my mundane existence is the greatest mystery of my life. No person in this universe know why I exist. Of course, it's just the same with all the living creatures. Above all, HOMOS SUM. I am human. It's easy to say that I am human, yet it's hard to be human. It really takes a lot of good deeds for you to become a real human by heart and mind. But it takes only one mistake for the people to pinpoint you. Only a very small mistake could be a big catastrophe, especially when people have countless prejudgements against you.

In this world, we all know that humans and all other living creatures are subjected to love and to be loved. Yet, it's better to give and receive at the same time. But for me, TO GIVE LOVE IS MY HAPPINESS. Of course, one can not, or even, never please everyone despite the sacrifices and sufferings that one is going through. As for me, I feel rejected for most of the times. Yet, I am still grateful there are still a lot of people who accept and appreciate me.

Yep, this is life. I really love this kind of life. CARPE DIEM!

HFP-Knights of the Altar & SEMP-Living Hope Chorale

Good evening and happy mothers' evening!

Haist, kakatapos ko lang sa DotA. Talagang napagod ako kanina!

Kaninang tanghali ay super practice sa choir. At least, almost a year na akong member ng Living Hope Chorale.

Ngunit mas inintindi ko kanina yung pag-serve ko sa Holy Family Parish as an altar server. Sa HFP din akong nagsimula, although naging Religion Club member ako noong high school at nakapag-serve na rin ako sa misa ng school namin as lector/commentator.

Sa HFP, halos wala namang gaanong nagbago doon except sa ibang knights na bago pa lang sa paningin ko. As usual, buhay pa rin yung president namin. Malaki pa rin ang pasasalamat ko sa kanya dahil pumayag siyang bumalik ako doon.

After sa HFP ay nagmadali naman ako sa SEMP para naman sa choir service ko. Akala ko nga ay uulan sa pagtakbo ko papunta doon dahil malakas yung ulan sa biyahe ko. Nawindang nga yung iba kong ka-choir dahil nakita nilang may dala ako ng sutana ko.

But guess what? HINANG-HINA ako. Hindi dahil sa dalawang simbahan na pinagsilbihan ko. In fact, masayang-masaya akong dalawang simbahan ang pinagsilbihan ko. Only few ones know why.

Again and again?!?

Good evening!

I have just played DotA. It was kindda boring.

But then, certain memories are still kept in my mind. And they coming out again to freak me mercilessly!

Oh man, how am I supposed to carry it on?

BRIGHT - I'll Be There

Cause I’ll be there for you
いつまでも　この瞬間(とき)を忘れない
信じてる　それだけで
ひとつずつ　紡いでく

キミといた時間の中で
ボクはどれくらい笑っただろう
寂しさを分け合うように
いつもいつも抱きしめた

愛しい瞳　見つめるたびに
失うことが怖くなっても
キミを好きになるたびに
ボクはほら　強くなった

Cause I’ll be there for you
いつまでも　この瞬間(とき)を忘れない
信じてる　それだけで
ひとつずつ　紡いでく

永遠を探し続けて
ボクはもうずっと迷子だった
「大丈夫」って差し伸ばされた
キミの手は今もあたたかい

優しい人よ　うつむかないで
心溢れるままに生きて
何も偽らないでいい
毎日を変えてゆこう

Cause I’ll be there for you
教えてよ　哀しいこと嬉しいこと
見つめてる　離れても
僕たちはひとりじゃない

生まれて初めて思えたんだ
もし明日が見えなくても
生きていたい　となりに
キミがいるからボクは
晴れでも雨でもいいよ
いつでも手をつなぎ
誰のものでもない Our Story
見つけていこう